1753/ Jest takie miejsce...

...nieco na uboczu, na Bydgoskich Piaskach,
 do którego się czasem wybiera,
Maleńkie Sanktuarium Zawierzenia,
Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej

Nie bez powodu skierowała w owo miejsce swoje kroki,

choć nawiedza Szensztat kilka razy do roku.

Z powodów zdrowotnych nie pielgrzymuje w tym roku na Jasną Górę,

toteż "zafundowała" sobie osobistą pielgrzymkę do Sanktuarium.

Zdrowaś Maryjo,

bazyliko ciszy,

cierpliwie zmagająca się z biedą życia codziennego,

która znajdujesz źródła świętości w miłości do swojego Dziecka, 

amforo pełna łaski,

Pan z Tobą. 

Ty,

przewyższająca wszystkich swoją spostrzegawczością, 

błogosławionaś między niewiastami

i błogosławiony owoc żywota Twojego, 

Jezus.
Święta Maryjo, 

znajdująca się wszędzie tam, gdzie Ciebie potrzeba,

bo miłość nie jest słowem; jest obecnością.

Matko Boża, 

która pozostajesz aż do końca przy boku swego Syna,

módl się za nami grzesznymi, 

teraz i w godzinę śmierci naszej,

bo jesteś jedyną drogą naszej nadziei...

Dlaczego wybrała najodleglejszy zakątek na spotkanie z Matką?...

Bo tu stoi tam przed nią w lśniącej jak promienie słoneczne, sukni,

spogląda na nią z wysoka, swoimi łagodnymi oczami,

tu uczy traktować przeciwności życiowe jako miejsce,

w którym urzeczywistnia się zbawienie... 

Nie bez powodu uszykowała na dziś tego posta.
Dziś bowiem, jej bracia i przyjaciele, wyruszają na pielgrzymi szlak.
Jak co roku, jak co dnia, pielgrzymi nie wyruszą w drogę, bez błogosławieństwa,
czyli bez porannej mszy; dzisiejsza przewidziana na godzinę 6 rano.
Wszelkimi siłami postara się uczestniczyć w tej wyjątkowej mszy..

Łez, niewątpliwie, poleje się dużo :/
Relację z pożegnań i wymarszu przekaże w kolejnym poście.
A teraz jeszcze zaprosi na spacer w drodze powrotnej z Sanktuarium ;)

Buduje się dom rekolekcyjny...

Wasza Jadwiga